ಲೇಖನ
– ಸುಮ ಬಸವರಾಜ ಚೌಧರಿ
ಸದಸ್ಯರು
ಜಿಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಮಿತಿ
ವಿಜಯಪುರ
ಉದಯರಶ್ಮಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ
ಭಾರತೀಯ ಶಾಲೆಗಳು ತಮ್ಮ ಕಠಿಣ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ-ಆಧಾರಿತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಯುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ನೈಜ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಫಲವಾಗುತ್ತಿದೆಯೆ?
ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಗಣಿತದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಯುವಕರು ಬಗೆಹರಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಲೂಬಹುದು, ಆದರೆ ತರಗತಿಯ ಆಚೆಗಿನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ, ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತೀಯ ಶಾಲೆಗಳು ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ತೀರಾ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ.
1. ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ
ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಭಾರತೀಯ ಶಾಲೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಿಷಿದ್ಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತವೆ. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಒತ್ತಡವು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಒತ್ತಡ, ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು, ಒತ್ತಡವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಹಾಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸುವುದು ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿರಬೇಕಾ ಗಿದೆ.
ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
2. ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಕ್ಷರತೆ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೆ?
ಉತ್ತರ ಬಹುತೇಕ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆಧುನಿಕ ಭಾರತೀಯ ಶಾಲೆಗಳು ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ ಏನೋ ಆದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಕ್ಷರತೆ – ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಯಸ್ಕರಿಗೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕೌಶಲ್ಯ ಹಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ನಂತರದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಹುದು.
3. ಸ್ವಯಂ ರಕ್ಷಣೆ/ ಆತ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರಗಳು
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಗಡಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಮಗ್ರ, ವಾಸ್ತವಿಕ ಮತ್ತು ಕಳಂಕ-ಮುಕ್ತ ಲೈಂಗಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಅತ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರಗಳು ಅತ್ಯಗತ್ಯ
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ/ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಪರ್ಶದ ಅರಿವನ್ನು ಕೊಡಲೇಬೇಕು.
ಅದರಿಂದಾದರೂ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಮಕ್ಕಳ ಮಾರಾಟ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಹುದೇನೋ?
4. ಮೌಖಿಕ ಕಲಿಕೆಗಿಂತ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ
ಆಧುನಿಕ ಶಾಲೆಗಳು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಕೌಶಲ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಮೌಖಿಕ ಕಂಠಪಾಠಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ನಾವೀನ್ಯತೆಯನ್ನು ಮೌಲ್ಯೀಕರಿಸುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದು, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಜನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು/ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು? ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗಿರುವರೆನೊ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡುವುದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಹಾಯವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಅವರನ್ನು ಮುಂದಾಲೋಚನೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
5. ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭಾಷಣ
ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಆದರೆ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂದಿನ ಜಾಗತೀಕೃತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭಾಷಣ ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಆದರೂ ಇವುಗಳನ್ನು ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿರಳವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಂದರ್ಶನಗಳು, ಪ್ರಸ್ತುತಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದಂತೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
” ಬೆಳೆಯುವ ಸಸಿ ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲಿ “,
ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದಲೇ ಅವರನ್ನು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕೌಶಲ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಮಾಡುವಂತಹ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಬೇಕು.
6. ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಅಪಾಯ-ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆನವೋದ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ನಾವೀನ್ಯತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಂತರದ ಚಿಂತನೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹದಿಹರೆಯದವರಿಗೆ ಉದ್ಯಮಶೀಲವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದು
ಹಾಗೂ ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರನ್ನು ರಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
7. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯದಿಂದ ಲಿಂಗ ಅಸಮಾನತೆಯವರೆಗೆ, ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜವು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಶಾಲೆಗಳು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ವಾಸ್ತವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮುಕ್ತ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಸಹಾನುಭೂತಿಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯುಕ್ತ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು.
ಶಾಲೆಗಳು ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿವೆ?
ಭಾರತೀಯ ಶಾಲೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಸಮುದಾಯಗಳಿಂದ ವಿವಾದ ಅಥವಾ ಹಿನ್ನಡೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು “ಸುರಕ್ಷಿತ” ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ – ಅದು ಅವರನ್ನು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?
ಶಾಲೆಗಳು ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಹದಿಹರೆಯದ ವಿಷಯವಸ್ತು : ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯದ ನಡುವೆ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ನಾಯಕತ್ವ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು: ಸದಾ ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಹಯೋಗಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಬೇಕು.
ಜಾಗತಿಕ ಮಾನ್ಯತೆ:
ತಜ್ಞರು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತದ ಹದಿಹರೆಯದವರೊಂದಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿ, ಜೀವನದ ಪಾಠ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆಯವರೆಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು
ಶಾಲೆಗಳು ಕಲಿಸಲು ಹಾಗೂ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಓದಿ ತಿಳಿಯುವ ಪಠ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಮೀರಿ ಕಲಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಶಾಲೆಗಳು ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಶಾಲೆಗಳು ಯುವ ಸಮೂಹವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬಹುದಾ ದರೂ, ಜೀವನವು ಶ್ರೇಣಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ – ಅದಕ್ಕೆ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಧೈರ್ಯ, ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಮಂದಿರವಾಗಬೇಕು.
