ಅಪ್ರತಿಮ ಮಹಿಳೆ
ಲೇಖನ
– ಸುಧಾ ಪಾಟೀಲ
ವಿಶ್ವಸ್ಥರು
ಬಸವ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನ ಕೇಂದ್ರ – ಪುಣೆ
ಉದಯರಶ್ಮಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ
ಅಬ್ಬಕ್ಕ ರಾಣಿ ಅಥವಾ ತುಳುನಾಡಿನ ರಾಣಿ ಚೌಟ ರಾಜವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವಳು. ಚೌಟ ರಾಜವಂಶದ ಜನರು ದೇವಾಲಯದ ನಗರ ಮೂಡುಬಿದರೆ ಮತ್ತು ಬಂದರು ನಗರವಾಗಿದ್ದ ಅದರ ರಾಜಧಾನಿ ಉಳ್ಳಾಲದಿಂದ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದರು. ಉಳ್ಳಾಲಕೋಟೆಯು ಅರಬ್ಬಿ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರು ನಗರದಿಂದ ಕೆಲವೇ ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. 16ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಚೌಟ ರಾಜವಂಶವು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಧಾನ ರಾಜವಂಶವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಬ್ಬಕ್ಕನ ತಾಯಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ತಿರುಮಲರಾಯರು ಅವಳನ್ನು ಉಳ್ಳಾಲದ ರಾಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ತಿರುಮಲ ರಾಯರು ಅಬ್ಬಕ್ಕನಿಗೆ ಯುದ್ಧದ ವಿವಿಧ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದರು.
ಅವಳ ಶೌರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅವಳು “ಅಭಯ ರಾಣಿ” ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದಳು. ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಕೆಲವೇ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಒಬ್ಬಳು. ಆಕೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ರಾಣಿ ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಉಳ್ಳಾಲ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಣಿ ಆಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವಳು ಅದಮ್ಯ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಮತ್ತು ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದಳು.
ಅಬ್ಬಕ್ಕ ತುಂಬಾ ಭರವಸೆಯ ಮಗು ಮತ್ತು ಅವಳು ಬೆಳೆದಂತೆ ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾದಳು. ಅವಳು ಪಕ್ಕದ ಲಕ್ಷಪ್ಪ ಬಂಗರಸ ರಾಜನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಈ ಮದುವೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಪತಿ ಕೊಟ್ಟ ವಜ್ರ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಳು. ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಜೈನಳಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವಳ ಸೈನ್ಯವು ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡಗಳ ಜನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಮೊಗವೀರ ಮೀನುಗಾರರೂ ಸಹ ಅದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಕಣ್ಣುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು. 1525 ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಕರಾವಳಿಯ ಮೇಲೆ ಮೊದಲ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಮಂಗಳೂರು ಬಂದರನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದರು. ಉಳ್ಳಾಲವು ಸಮೃದ್ಧ ಬಂದರು ಮತ್ತು ಅರಬ್ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಸಾಲೆ ಪದಾರ್ಥಗಳ ವ್ಯಾಪಾರದ ಲಾಭದಾಯಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಡಚ್ಚರು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಆ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪರಸ್ಪರ ಘರ್ಷಣೆ ನಡೆಸಿದರು. ಆದರೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಪ್ರತಿರೋಧವು ಪ್ರಬಲವಾದ ಕಾರಣ ಅವರು ಆ ಪ್ರದೇಶದೊಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಭೇದಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಘಟನೆಯು ರಾಣಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿತು ಮತ್ತು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ತಯಾರಿ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಎರಡನೆಯ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಅಬ್ಬಕ್ಕನ ತಂತ್ರದಿಂದ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡರು. ಆದರೆ ರಾಣಿಯು ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ಆದರೆ ಅಬ್ಬಕ್ಕ ತಲೆಬಾಗಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರರನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಓಡಿಸಿದಳು.
ಈ ಮೂಲಕ ಅಬ್ಬಕ್ಕನ ರಾಜ್ಯ ಉಳ್ಳಾಲದ ಮೇಲೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಂದ ಆರು ಬಾರಿ ದಾಳಿ ನಡೆಯಿತು. ಆದರೆ ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ತಮ್ಮ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಎಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧಗಳು 1525 ರಿಂದ 1570ರ ವರೆಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ನಡೆದವು. ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಯಿತು. ದೇವಾಲಯಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋದವು. ವೃದ್ಧರು, ಕಿರಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾದರು. 1567 ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಐದನೇ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಳು. ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಎರಡು ನೂರು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಒಟ್ಟು ಕೂಡಿಸಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಳು. ಜನರಲ್ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ಮತ್ತು 70 ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು. ಅನೇಕ ಸೈನಿಕರು ಓಡಿ ಹೋದರು. ನಂತರದ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಆಕೆ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಅಡ್ಮಿರಲ್ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಮಂಗಳೂರು ಕೋಟೆಯನ್ನು ಖಾಲಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಅಬ್ಬಕ್ಕನ ವಿರುದ್ಧ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪತಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ರಾಣಿಯ ಗಂಡನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಉಳ್ಳಾಲದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಅಬ್ಬಕ್ಕ ರಾಣಿ ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿದ್ದಳು. 1570ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ವಿರುದ್ಧ ಅಹಮದ್ ನಗರ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟನ ಬಿಜಾಪುರ ಸುಲ್ತಾನರೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ರಾಜರು ಸಹ ಅಬ್ಬಕ್ಕನ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರು. ಆದರೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಅವರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಮಂಗಳೂರಿನ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದರು. ಗಂಡನ ದ್ರೋಹದಿಂದ ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಸೋತಳು. ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು. ಆದರೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿಯೂ ಬಂಡಾಯವೆದ್ದು ಹೋರಾಡುತ್ತಲೇ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟಳು.
ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಒಬ್ಬ ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯ ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ನೋಟದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ತಡ ರಾತ್ರಿಯವರಿಗೆ ನಿರತಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಗ್ನಿಬಾಣವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಕೊನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಕೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ರಾಣಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ವಿರುದ್ಧ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು. ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಗೋವೆ ಯನ್ನು ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಕೆನರಾ ಕಿನಾರೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಇಂಡಿಯನ್ ಓಷನ್ ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಏಕಾಧಿಪತ್ಯ ಸಾಧಿಸಲು ಇವರಿಗೆ ಉಳ್ಳಾಲದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇತ್ತು. ತಮ್ಮದಲ್ಲದ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಬ್ಬಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಹ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜೈನ ಮಹಾರಾಣಿ ಸೌಹಾರ್ದತವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಆಳುತಿದ್ದಳು. ಮೊಗವೀರ ಮೀನುಗಾರರು ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ನೌಕಾಪಡೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮೊಗವೀರರು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ರಾಣಿ ಅಬ್ಬಕ್ಕಳೇ ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಕುದುರೆಯನ್ನೇರಿ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ರಾಣಿ ಅಬ್ಬಕ್ಕ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದಳೆಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಆಗಿನ ಕಾಲದ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಬಲಿಷ್ಠ ನೌಕಾಪಡೆಯನ್ನು ಧೂಳಿಪಟ ಮಾಡಿದ್ದ ಆಕೆ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯ, ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳ ಗಂಡ, ಮನೆಯವರು ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದು ತನ್ನ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮುಡುಪಾಗಿಟ್ಟದ್ದು ಒಂದು ದಂತ ಕಥೆಯೇ ಸರಿ.
