371(ಜೆ) ಸೌಲಭ್ಯ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಿಂದುಳಿದ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಕುರಿತು ಸರ್ಕಾರ, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.
– ಪ್ರಶಾಂತ ಚಿದಂಬರ ಕುಲಕರ್ಣಿ
ಉಪನ್ಯಾಸಕರು
ಸಿಂದಗಿ – ವಿಜಯಪುರ
ಉದಯರಶ್ಮಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ
ಕೆಲವು ಹೋರಾಟಗಳು ವರ್ತಮಾನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಹೋರಾಟಗಳು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ 371(ಜೆ) ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ದೊರೆತಿರುವ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನವೂ ಇಂತಹ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಈಗ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೂ ಈ ಸೌಲಭ್ಯದ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಿಂದಗಿ ಮತ್ತು ಇಂಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಇಂದು ಸಿಂದಗಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ 371(ಜೆ) ಮೀಸಲಾತಿಗಾಗಿ ನಡೆದ ಧರಣಿ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡಿದವು. ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದ ಹಲವು ಮುಖಂಡರೊಂದಿಗೆ ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ರಂಗನಾಥ್ ಸರ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಸುದೀರ್ಘ ಸಂವಾದ ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡಿತು.

371(ಜೆ) ವಿಧಾನದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಏನು? ಇದರ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಜನರಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯೋಜನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಇಂತಹ ವಿಶೇಷ ಅವಕಾಶದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೇ? ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆ ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಏಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕು? ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. 371(ಜೆ) ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರಿಗೆ ಅಥವಾ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಇದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ, ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ, ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕು.
371(ಜೆ) ಎಂದರೇನು? ಅದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಏನು?
ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ 371(ಜೆ) ವಿಧಿಯು ಹಿಂದಿನ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದೆ. 2012ರ 98ನೇ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು; 2013ರಲ್ಲಿ ಇದರ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆದೇಶಗಳು ಜಾರಿಯಾದವು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕಲಬುರಗಿ, ಬೀದರ್, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಯಾದಗಿರಿ ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ.
ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಉದ್ಯೋಗ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಧಿಯಡಿ ಸ್ಥಳೀಯ ವೃಂದಗಳ ರಚನೆ, ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮೀಸಲಾತಿಯಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಸಂದೇಶ ಬಹಳ ಸರಳವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಪ್ರದೇಶವು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಇತರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ವಿಶೇಷ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. 371(ಜೆ) ವಿಧಿ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಮೀಸಲಾತಿಯಲ್ಲ. ಇದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಈ ಸೌಲಭ್ಯ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಈಡೇರಬೇಕಾದರೆ, ಅದರ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು, ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಾದ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಕುರಿತು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೂ ವಿಶೇಷ ಅವಕಾಶ ಏಕೆ ಬೇಕು?
ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆ ಹಿಂದೆ ಮುಂಬೈ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಈ ಪ್ರದೇಶವು ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಅಥವಾ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೊಂದೇ ಅದರ ಇಂದಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿವಿಧ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ನೀರಾವರಿ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಧಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಿಂದಗಿ ಮತ್ತು ಇಂಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಕೃಷಿಯ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಲಭ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಡಾ. ಡಿ.ಎಂ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮತೋಲನ ನಿವಾರಣಾ ಉನ್ನತಾಧಿಕಾರ ಸಮಿತಿಯು ಕರ್ನಾಟಕದ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ವಿವಿಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಮಾನದಂಡಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿತ್ತು. ಆ ವರದಿಯು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮತೋಲನದ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತ್ತು.
ಇಂತಹ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಮಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆದಾಯದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು. ತಾಲ್ಲೂಕು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳ ವಾಸ್ತವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ಸಿಂದಗಿ ಮತ್ತು ಇಂಡಿಯ ಯುವಕರು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆ ನಗರಗಳಿಗೆ ತೆರಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ತರಬೇತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ, ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಿತಿಗಳು, ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿನ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಮುಂತಾದ ವಿಚಾರಗಳ ಕುರಿತು ಸಮಗ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಜೆನ್ ಜಿ ಯುವಜನತೆ ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಏಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕು?
ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆಯನ್ನು ನಾವು ಜೆನ್ ಜಿ (Generation Z) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಅವಕಾಶಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳೆದಿರುವ ಈ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮುಂದೆ ಅನೇಕ ಕನಸುಗಳಿವೆ.
ಯಾರಿಗೋ ವೈದ್ಯರಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೆಎಎಸ್, ಐಎಎಸ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಗುರಿ. ಕೆಲವರು ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಉದ್ಯಮಿಗಳಾಗಿ ತಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಇವು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲ. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಾಗಿವೆ.
371(ಜೆ) ವಿಧಿಯ ಹಿಂದಿನ ಆಶಯವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಯುವಜನತೆ ಭಾಗವಹಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.
ಇಂದು ನಾವು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯೂ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಂದು ನಾವು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ, ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದಾದರೆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ದಾರಿಯಾಗಬಹುದು.
ಯುವಜನರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಜನರೇ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಮೌನದ ಬೆಲೆ ಅವರೇ ಮುಂದೆ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೀಸಲಾತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗವಲ್ಲ; ಅದು ಅವಕಾಶದ ಬಾಗಿಲು
ಮೀಸಲಾತಿ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ 371(ಜೆ)ಯಂತಹ ವಿಶೇಷ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆತರೆ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು. ಕುಟುಂಬದ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ದೊರೆಯಬಹುದು. ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪೂರಕ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬಹುದು.
ಆದರೆ ಮೀಸಲಾತಿಯೊಂದೇ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಶಾಲೆಗಳು, ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳು, ವಸತಿನಿಲಯಗಳು, ಆರೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ರಸ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕ, ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳೂ ಅಗತ್ಯ. ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಬೇಡಿಕೆಯು ಇಂತಹ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಚರ್ಚೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಬೇಕು.
ಈ ಎಲ್ಲ ಆಶಯಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ 371(ಜೆ) ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಅಥವಾ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಶೇಕಡಾವಾರು ವಿಚಾರವಾಗಿ ಉಳಿಯಬಾರದು. ಅದು ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಾಗಿ ನಡೆಯುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಯಾಗಬೇಕು.
ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
1) ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಸಂವಿಧಾನ, ಮೀಸಲಾತಿ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಕುರಿತು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
2) ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ? ಎಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಯಾವ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳಿವೆ? ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಏನು? ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಬಹುದು.
3) ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದು, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು, ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುವುದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿವೆ.
4) ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ನಂತರ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ವಾತಾವರಣ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು 371(ಜೆ) ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಘೋಷಣೆಗಳಿಂದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬೇಡಿಕೆಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಲ್ಲವು.
ಸೌಲಭ್ಯ ದೊರೆಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಯುವಕರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಸೌಲಭ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಉದ್ದೇಶ, ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನದ ವಿಧಾನಗಳ ಕುರಿತು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಮುಖ್ಯ.
ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ 371(ಜೆ) ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಯುವಕರು ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು.
1. ಮೊದಲು ವಿಷಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ.
371(ಜೆ) ವಿಧಿಯ ಮೂಲ ಆಶಯ, ಈಗಾಗಲೇ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸುವ ನಿಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ಅರ್ಹತೆಯ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ನಂಬಬಾರದು.
2. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ.
ಸಿಂದಗಿ, ಇಂಡಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿವಿಧ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ಆರೋಗ್ಯ, ಕೃಷಿ, ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ಸಮಿತಿಯ ವರದಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಧಿಕೃತ ವರದಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹೊಸ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.
3. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ತಯಾರಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ.
371(ಜೆ) ಕುರಿತ ಬೇಡಿಕೆಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಪದವಿ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ, ವೃತ್ತಿಪರ ಶಿಕ್ಷಣ, ಕೆಎಎಸ್, ಯುಪಿಎಸ್ಸಿ, ಕೆಪಿಎಸ್ಸಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಯಾವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
4. ಅರ್ಹತಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಿರಿ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ 371(ಜೆ) ಅರ್ಹತಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವಿಸ್ತರಿಸುವವರೆಗೆ ಆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಿವಾಸಿಯಾಗಿರುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ 371(ಜೆ) ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಹೊಸ ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರಿ ಆದೇಶ ಜಾರಿಯಾದರೆ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಅರ್ಹತಾ ಷರತ್ತುಗಳೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ.
5. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬಳಸಿ.
ಇಂದಿನ ಯುವಜನರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಮೂಲಕ 371(ಜೆ) ಕುರಿತು ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಜನರ ಮುಂದಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿಂದನೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಚೋದನಕಾರಿ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಹರಡುವುದರಿಂದ ಹೋರಾಟದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ.
6. ಪಕ್ಷಾತೀತವಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಚರ್ಚಿಸಿ.
ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದ ಲಾಭ ಅಥವಾ ನಷ್ಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ನೋಡಬಾರದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ವಕೀಲರು, ರೈತರು, ಉದ್ಯಮಿಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಸೂಕ್ತ ನ್ಯಾಯ ದೊರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ದೇಶವೇ ಈ ಚರ್ಚೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕು.

ಹೋರಾಟದ ಜೊತೆಗೆ ಅಧ್ಯಯನವೂ ಅಗತ್ಯ
ಒಂದು ಹೋರಾಟ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಜನರ ಭಾವನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳೂ ಬಲವಾಗಿರಬೇಕು.
ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ 371(ಜೆ) ಸೌಲಭ್ಯ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮತೋಲನದ ಕುರಿತು ಸಮಗ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಯಬೇಕು. ಸಿಂದಗಿ ಮತ್ತು ಇಂಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನ ನೀಡಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು, ಕಾನೂನು ಪರಿಣತರು, ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗ ಯಾವುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಪಡೆಯಬೇಕು.
ಇಂತಹ ಸಮಗ್ರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಬಲವಾದ ಮನವಿಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಯು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಸಮರ್ಥನೀಯವಾಗಬೇಕು.
ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುವ ಮನೋಭಾವ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಆ ಹಕ್ಕಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ.
ಈ ಹೋರಾಟ ಯಾರ ವಿರುದ್ಧವೂ ಅಲ್ಲ; ಅವಕಾಶಗಳ ಸಮಾನತೆಗಾಗಿ
ಮೀಸಲಾತಿಯಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಗತ್ಯವಾದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಆದರೆ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ 371(ಜೆ) ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಇತರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಜನರ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರದೇಶದ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ವಿಶೇಷ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ನೈಜ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ಜೆನ್ ಜಿ ಯುವಕರಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ
ಜೆನ್ ಜಿ ಯುವಜನತೆಯ ಶಕ್ತಿ ಕೇವಲ ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿದೆ.
ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದರೆ, 371(ಜೆ) ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆಯೂ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಜನಜಾಗೃತಿ ಚಳವಳಿಯಾಗಬಹುದು.
ಯುವಕರು ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಧರಣಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದು, ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೂ ಹೋರಾಟದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿದೆ.
371(ಜೆ) ಸೌಲಭ್ಯ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಿಂದುಳಿದ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳ ಕುರಿತು ಸರ್ಕಾರ, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.
ಇದು ಕೇವಲ 371(ಜೆ) ಮೀಸಲಾತಿಗಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದ ನೈಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಹೌದು.


