ಮುಂಗುರುಳ ಮರೆಯ ಚುಂಬನ

– ಜಯಶ್ರೀ ಜೆ ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ.ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರುಬೆಳಗಾವಿ ಮೊ:9449234142

ಉದಯರಶ್ಮಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ
ಈ ಪತ್ರ ನಿನ್ನ ಕೈ ಸೇರಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಆ ಸಣ್ಣ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಅದೃಷ್ಟ ನನಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅಲ್ವಾ? ಹೊರಗೆ ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ನಿನ್ನದೇ ನೆನಪುಗಳ ಬೆಳದಿಂಗಳು ಆವರಿಸಿದೆ. ಪ್ರೀತಿಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ದಿನದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ನನಗೆ ಕೇವಲ ಮಣ್ಣು-ಮರಗಳ ಜಗತ್ತಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಒಂದು ಸುಂದರ ಕಾವ್ಯದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—”ಕಣ್ಣು ಮನಸ್ಸಿನ ಕನ್ನಡಿ” ಎಂದು. ಆದರೆ ಆ ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿನ್ನದೇ ಸುಂದರ ಬಿಂಬ ಮೂಡಿ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಆ ಕವಿತೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತಕ್ಕೆ ಹೊಸದೊಂದು ರಾಗ ಸಿಕ್ಕಂತಾಯಿತು. ನಿನ್ನ ನಡೆಗೆಯಲ್ಲಿರೋ ಆ ಜಿಂಕೆಯ ಚುರುಕು, ನಿನ್ನ ನಗುವಿನಲ್ಲಿರೋ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಪರಿಮಳ ನನ್ನ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಆವರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ನೀನೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಸುಂದರ ರಂಗುರಂಗಿನ ಚಿಟ್ಟೆ; ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಸದ್ದಿಗೆ ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಿಶ್ಶಬ್ದವೆಲ್ಲಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕರಗಿಹೋಗಿದೆ.
ಬೆಳದಿಂಗಳ ಆ ದಿವ್ಯ ರಾತ್ರಿಯಲಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಂಜಿನ ಮುಸುಕಿನಡಿ ನಾವು ಮುಖಾಮುಖಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣ ನನಗಿನ್ನೂ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ಎಲೆಗಳ ತುದಿಯಿಂದ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಮದ ಹನಿಗಳು ಮುತ್ತಿನ ಮಣಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ತಂಗಾಳಿಯು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಜೋಗುಳ ಹಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸುಂದರ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಗಳು ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಮುಂಗುರುಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಸರಿಸಿದಾಗ, ಇಡೀ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ತನ್ನ ಶ್ವಾಸ ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ನಿಂತಂತಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ತಾವರೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಅರೆಮುಚ್ಚಿದ ಆ ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ತುಟಿಗಳು ನಿನ್ನ ಹಣೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವು. ಆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಥಮ ಚುಂಬನದ ಮಧುರ ಒಲವಿನ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಜಾರಿದ ಹಿಮದ ಹನಿಗಳೇ ಮುತ್ತಿನ ಅಕ್ಷತೆಯಾದವು. ಕಾಲವೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾದ ಆ ಕ್ಷಣ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆತ್ಮಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಹೊಸ ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಕೈಯೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಮೃದುವಾದ ಹಸ್ತವಿದ್ದ ಆ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಚಳಿಯೂ ಮಾಯವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಒಲವು ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು.
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಚಿಕೆಯ ಕೆಂಪು ತಾವರೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕಂಪಿಸಿತು. ಮರುಕ್ಷಣವೇ, ನನ್ನ ತೋಳುಗಳ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಒಡಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಆಲಂಗಿಸಿಕೊಂಡೆ. ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ತೀವ್ರ ಬಡಿತವು ನನ್ನ ಎದೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಿವ್ಯ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮೃದುವಾದ ಅಧರಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮರು-ಚುಂಬನವನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿದೆ. ಆ ಪ್ರೇಮದ ತಬ್ಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಕತ್ತಲೆಯು ಮರೆಯಾಗಿ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ ಕರಗಿಹೋಗಿದ್ದೆವು.
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಸಿಗುವ ಮುನ್ನ ನನ್ನ ದಿನಗಳು ಹೇಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂದು. ಬಹುಶಃ ಅವು ‘ಒಣಗಿದ ಮರದ ಎಲೆಗಳಂತೆ’ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಬರಡು ಭೂಮಿಯಂತಿದ್ದ ನನ್ನ ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಸಿರು ಚಿಗುರೊಡೆಯಿತು. ಕಾಲವೆಂಬುದು ಹರಿಯುವ ನದಿಯ ನೀರಿದ್ದಂತೆ; ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನನಗೆ ಕಾಲವೇ ನಿಂತುಹೋದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣಗಳು ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ‘ಬಂಗಾರದ ಅಕ್ಷರಗಳಂತೆ’ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ನನ್ನೊಲವೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾವನೆಯಲ್ಲ; ಅದು ನನ್ನ ಉಸಿರಾಟದಷ್ಟೇ ಸಹಜ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯ. ದಿನವಿಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಸಾವಿರಾರು ಕೆಲಸಗಳ ನಡುವೆ ನಾನಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸೂತ್ರ ಮಾತ್ರ ‘ನೂಲಿನ ತುದಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿಪಟದಂತೆ’ ಸದಾ ನಿನ್ನತ್ತಲೇ ಹಾರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮುಖವೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಚಂದ್ರನಿಗಾದರೂ ಕಲೆಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಲೆಗಳಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಗೆಳತಿಯಲ್ಲ; ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಗೆ ದೀಪವಾದ ದೇವತೆ.
ಬದುಕಿನ ಹಾದಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನಗೂ ಗೊತ್ತು. ಮುಂದೆ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳು ಬರಬಹುದು, ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಿರಲಿ ಗೆಳತಿ, ಆಕಾಶವೇ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದರೂ, ಜಗತ್ತೇ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತರೂ, ನನ್ನ ಈ ಕೈಗಳು ನಿನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಒಂದು ವೇಳೆ ಬಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಒರೆಸುವ ಮೊದಲ ಹಸ್ತ ನನ್ನದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದೇ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಧರ್ಮ.
ಆಕಾಶದ ತಾರೆಗಳು ಮರೆಯಾದರೂ, ಕಾಲದ ಚಕ್ರವೇ ನಿಂತುಹೋದರೂ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಕೊನೆಯ ಬಡಿತದವರೆಗೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಿದ್ದರೂ ನಾನು ಬರೀ ನಿನ್ನವನೇ. ಹಾಡೊಂದು ತನ್ನ ರಾಗವನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ, ನನ್ನೀ ಜೀವ ದಿನವೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗು ಗೆಳತಿ, ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಕಾವಲು ಕಾಯಲು ನಾನಿರುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಪದವಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ನೀನು..
ನಿನ್ನದೇ ನೆರಳಾಗಿರುವ,
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ರಾಜಕುಮಾರ.